De bekisting voor de fundering van het dak kon worden gestort en zo gingen de emmertjes beton naar boven. Niet meer als de brandweer maar nu zelfs sneller. Er was ruimte voor wel 16 emmers en een moter met katrol zorgde voor de hefkracht.
Men was weer blij met de verassing die wij voor de werkers hadden. Elke keer een uitdaging om iets anders dan fris en koek te geven. Nee geen banaan. Dit keer kaopot, oftewel kolfje mais.
Een groepje dames was met job (pikhouweel schep) een berg grond aan het verzetten. Dit om de fundering van de vloer op te vullen zodat men hierna de vloer op de begane grond kon storten. Gelukkig was er hulp aan huis. Ik had toch even niet zo veel te doen dus en aangezien ik achter het huis een gigantische vijver aan het uitgraven ben, is grond vertillen m'n hobby geworden.
De grote trap, ontdaan van bekisting, hadden jullie nog te goed.
De begane grond was een rommeltje geworden maar niet gevreesd ik weet inmiddels dat 't er ook netjes uit kan zien. Trouwens.... het is een huis in aanbouw wat zeur ik eigenlijk.
De meeste steunpalen waren inmiddels verwijderd. We waren eigenlijk net een beetje gewend geraakt aan die palen want ze stonden er immers al een kleine maand. Het zicht veranderde dan ook sterk en gaf ons de ruimte om 'ongehinderd' door het huis te 'lopen' (soms klimmen) en om alles verder uit te denken.
Pi Tanan had me al een paar keer verteld. In vijf dagen zouden we een dak hebben. Die dag was dag 1. Het staal was een paar dagen eerder al aangekomen en was nu ook geverft met een anti-oxidatie laag (tegen roesten).
Even van een klein afstandje alles tot je nemen. Het was eigenlijk ook tijd voor een foto voor m'n 'timelapse' film vandaar dit camera standpunt wat jullie wel eerder hebben gezien.
De bekisting voor de fundering van het dak kon worden gestort en zo gingen de emmertjes beton naar boven. Niet meer als de brandweer maar nu zelfs sneller. Er was ruimte voor wel 16 emmers en een moter met katrol zorgde voor de hefkracht.
Men was weer blij met de verassing die wij voor de werkers hadden. Elke keer een uitdaging om iets anders dan fris en koek te geven. Nee geen banaan. Dit keer kaopot, oftewel kolfje mais.
Een groepje dames was met job (pikhouweel schep) een berg grond aan het verzetten. Dit om de fundering van de vloer op te vullen zodat men hierna de vloer op de begane grond kon storten. Gelukkig was er hulp aan huis. Ik had toch even niet zo veel te doen dus en aangezien ik achter het huis een gigantische vijver aan het uitgraven ben, is grond vertillen m'n hobby geworden.
De grote trap, ontdaan van bekisting, hadden jullie nog te goed.
De begane grond was een rommeltje geworden maar niet gevreesd ik weet inmiddels dat 't er ook netjes uit kan zien. Trouwens.... het is een huis in aanbouw wat zeur ik eigenlijk.
De meeste steunpalen waren inmiddels verwijderd. We waren eigenlijk net een beetje gewend geraakt aan die palen want ze stonden er immers al een kleine maand. Het zicht veranderde dan ook sterk en gaf ons de ruimte om 'ongehinderd' door het huis te 'lopen' (soms klimmen) en om alles verder uit te denken.
Pi Tanan had me al een paar keer verteld. In vijf dagen zouden we een dak hebben. Die dag was dag 1. Het staal was een paar dagen eerder al aangekomen en was nu ook geverft met een anti-oxidatie laag (tegen roesten).
Even van een klein afstandje alles tot je nemen. Het was eigenlijk ook tijd voor een foto voor m'n 'timelapse' film vandaar dit camera standpunt wat jullie wel eerder hebben gezien.
0 comments:
Post a Comment