
Men had de platen nu netjes egaal gelegd, de kieren gedicht en de randbekisting getimmerd. Ook de stalen matten om de vloer te verstevigen waren uitgerolt en alles was klaar voor het beton.

De betonmolen was besteld maar had vertraging. Pi Lay en haar zoontje benutte deze tijd met een eenvoudig ontbijt. Cola en orange jus werd hartelijk door hen ontvangen.

Een werker verzamelde de emmers...

... en niet veel later arriveerde de betonmolen. Rechtsonder ziet u Shaggy. Shaggy groeit op anders dan u en ik :). Anders dan de meeste onder ons. Hield u toen u klein was van zoet en zout, Shaggy heeft een voorkeur voor bitter en zuur. Een ijsje eten is voor hem meer voor de show. Een cementmolen zie je niet elke dag maar die dag was Shaggy meer geinteresseerd in het maken van zandgebak dan zoals de meeste kinderen in grote machines. Nix negatiefs verder, het maakt Shaggy speciaal.

Het leger was weer uitgerukt en het leek alsof er nu ook versterking was gekomen. Op het bouwterein liep zo'n man (EN vrouw) of 20 en dat was goed om te weten want telkens als er een dag hard werd gewerkt beloonde wij ze met drinken.

De emmers werden met grote regelmaat gevuld en Shaggy vroeg zich stilletjes af aan wie hij z'n zandgebak kon slijten.

U kent het principe van het doorgeven van de emmers inmiddels wel dus dat overslaand eindigde de emmers cement in de kruiwagens van de damens die het vervolgens de hele verdieping over kruide.

Nee, het is geen bankrover. Het is een bouwvakker die beschermt tegen de zon de vloer keurig gelijk maakte.

Pi Man nam de grote trap die nog in aanbouw was. Hij had de constructie zelf gebouwd en kon vertrouwen op z'n eigen vakmanschap. Ik ben wat zwaarder dus nam nog steeds de houte ladder. De ladder was waarschijnlijk minder stevig maar ik wilde voorkomen dat ik met m'n 80kilo de constructie van de grote trap te ver zou doorbuigen. Na storten van beton zou ik daar dan m'n leven lang spijt van hebben.
0 comments:
Post a Comment