Stof om over na te denken

Vallende sterren of niet het stond nog steeds niet vast waar we ons huis zouden gaan landen. In de buurt van het oudelijkhuis van A was een plek met een schitterend typisch aziatisch uitzicht over rijstvelden met een achtergrond beschilderd met bergen. Een foto van deze omgeving met, rijst in volle groei, zal in de loop van het jaar volgen (remind me please). Toch was deze lokatie niet een lokatie om ons huis te bouwen. Simpelweg te afgelegen.

Hoe langer we eigenlijk stil stonden bij het land van meh Samanan hoe meer we realiseerde dat dat zo gek nog niet was. Vooral tijdens zonsondergangen werd dat gevoel versterkt. Mijn grootste angst bij het maken van een keuze was de toekomst. "Wat als er in de toekomst overburen ons uitzicht komen bederven. Wat als het in de toekomst een storende rumoerige buurt wordt. Wat als er dichtbij een fabriek wordt gebouwd die stank veroorzaakt. Wat als" ... en ga zo maar door. "Ik zeg.... wat als.... wat als we nou gewoon besluiten om hier ons huis te bouwen...". Het land aan de overkant bestaat uit gemeentegrond en dient als waterreservoir. Buren aan de rechterkant (op de plattegrond) zijn directe familie, toekomstige buren links iets verder. Het uitzicht is te verbeteren door een paar bomen te kappen. Ook is aanleg van water en electriciteit binnen handbereik.

De volgende artist impression en panorama geven een idee over hoe het er uit komt te zien. Na alles goed overwogen te hebben, hielpen deze 'tekeningen' ons over de streep en waren we vastbesloten om hier ons huis te bouwen.

Ps. Het lijkt alsof ons huis hier in een scherpe bocht staat of, zoals opgemerkt, op een kruispunt :) Deze vertekening wordt echter veroorzaakt door de lens van de camera.

Ja, dit zou mooi zijn...

<-- Is het geen plaatje? Wij dachten van wel. Zoals je kunt zien hebben we de kleur van het dak aangepast en is de rechterzijde van het huis omgetoverd tot balkon met klassieke trap. Het pad aan de voorkant zal uiteindelijk niet zo lopen. Hoewel het huis nog steeds op een kasteel lijkt is de werkelijke grote moeilijk uit dit plaatje af te lezen. Om even wat afmetingen te noemen, lengte keer breedte (exclusief balkon) is zo'n 12 bij 12. Nou lijkt dat veel woonruimte maar de zithoek boven het water, het trappenhuis en de hal met overloop nemen veel ruimte in. Anders gezegd is het huis grofweg op te delen in een woonkamer + 3 bij 2 blokken (kamers) per verdieping.

Hoe het huis er in het donker uit zal zien? Ik kan het niet laten om even die zijweg in te slaan. Zie hier dan ook 'Baan Koedijk' at night. In Thailand is men qua verlichting niet echt romantisch ingesteld en men neemt al snel genoegen met een paar TL balken. TL verlichting zal je bij ons eigenlijk alleen in de kelder vinden. Gelukkig hebben we die niet...

(Waarschuwing: Het laatst getoonde plaatje kan sporen vallend ruimtestof bevatten. Trouwens, 'baan' betekend 'huis' in het Thais).

Van kasteel tot droomhuis

Deze scans uit het boek tonen de originele plattegronden. Tel de ingetekende toiletten bij elkaar op en concludeer dat dit toch wel waarzin is. Vijf(!), en dat is toch zeker 3 teveel. Nadat ik op internet digitale en mooiere originelen had gevonden was ik klaar om in Photoshop het mes en penseel er in te zetten.


Het eerste was het huis kleiner maken. We willen relatief kleine kamers maar wel genoeg. Genoeg en dus niet te veel. We kwamen er al vrij snel achter dat wanneer we de rechterkant van het origineel weg laten vallen dat we dan eigenlijk precies uit komen bij wat we in gedachte hadden.

Zoals je op de aangepaste plattegrond kunt zien is dat de woonkamer (linksonder op de plattegrond) en de zithoek boven het water zo'n beetje het enige is wat we origineel gelaten hebben. Uiteraard ook de muren aangezien ik geen architect ben en geen idee heb wat ik doe als ik een muur of paal een halve meter verplaats. Ik moet er ook niet ook denken dat een architect dat dan over neemt en dat we er na het bouwen achterkomen dat bijvoorbeeld de gewichtverdeling of draagkracht plotseling een probleem vormt.

Het midden van het huis, waar de hal zich bevindt, wordt speciaal. Daar willen we namelijk een aquarium inbouwen. Een doorzicht aquarium wel te verstaan. Het licht wat hier door komt zet de sfeer in de werk/media kamer. Over de media kamer later meer.

Ook de 2e verdieping is niet meer te vergelijken met het origineel. De meest grote aanpassing is het balkon aan de rechterzijde van het huis. De zon in Thailand is sterk en heet. Schaduw voor de auto was dus ook een must. Een dak boven de auto is al bijna een balkon en dus ook een voor de hand liggende stap. De trap is een juweel alleen wisten we niet of dat met ons budget haalbaar zou zijn. Het plein biedt ruimte voor parkeren dus wanneer een van jullie besluit om ons een keer per auto te komen bezoeken, wees niet bang er is parkeergelegenheid. Tweede functie van de het plein is de mogelijkheid om te keren zodat het niet nodig is om alles 'achteruit' te doen.

Waar het begon

Wij zijn Doeke, A en Shaggy.

Dit Blog verteld over onze voorderingen met betrekking tot de bouw van ons huis.

Begin 2007 hadden wij besloten om ons niet te vestigen in Nong Khai. Vanwege verkopers die plots de prijs van land verhoogde, slaagde wij er niet in om voor een redelijke prijs een stuk grond voor ons te bouwen huis te kopen. Achteraf maar goed ook want hoe langer we zochten hoe meer ons duidelijk werd dat de gemiddelde locale bevolking in Nong Khai meer dan een extra centje aan een Thais-buitenlands koppel wilde verdienen.

Voor A had zich inmiddels de mogelijkheid aangeboden om uit te wissellen met een leraar in Phetchabun en daarmee terug te keren naar haar geboorteplaats. Iemand met een overheidsfunctie zoals A kan normaal gesproken pas na zo'n 20 jaar terugkeren naar zijn of haar geboorteplaats. Er komt ook wat geluk bij kijken want er moet immers net iemand zijn die wil wissellen van school.

In Phetchabun hadden wij 2 opties. Bouwen op het land van m'n schoonmoeder meh Samanan, of zoeken naar een ander misschien wel beter stukje land. Vast stond al wel dat de prijs van grond hier een stuk lager lag en dat men een Farrang niet altijd als een rijke miljonair zag.

A en ik hadden inmiddels een aantal boeken over huisplannen verzameld en waren inmiddles afgestapt van ons plan om te kiezen voor een enkel verdiepingshuis. Elke kans die we hadden waren we aan het neuzen in de boeken. Het besluit om over te stappen naar 2 verdiepingen werd plotseling versterkt toen we een blad omsloegen en ons oog viel op het plan van onze droom (zie tekening links). We waren beide en Shaggy eigenlijk ook, meteen verkocht en de zithoek boven de vijver en het glazen traphuis was wat ons het meeste aansprak. Uiteraard was dit veel te groot voor ons en dus besloot ik eens wat te gaan stoeien in Photoshop (PATRONUH, PATRONUH, PATRONUH!(tm)).